 | | |
| | |
|
Spaces home  T h e K i KPhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
|
T h e K i KT h e K i K ...........Work Hard ¸.•*´¨`*•.¸ Play Hard
May 10 ได้ต้นไม้ไม้สีฟ้ามาแล้ว เย่ๆครบเดือนนึงพอดี เลยอัพเสปซซ้าหน่อย
 เมื่อวานเป็นวันพืชมงคลฯ ใช่ม้า ไม่ทำงาน
 กิ๊กเลยไปหาต้นไม้ดอกสีฟ้า มาปลูก
เพราะคุณหมอปา
 ท่านไปอ่านเจอแล้วมาบอกกิ๊ก "ให้ปลูกต้นไม้ที่ออกดอกสีฟ้า ไว้ทางทิศเหนือของบ้าน จะเป็นศิริมงคลกับเรา" ก็"โดน"ใจสิคร๊าบพี่น้อง
ชอบอยู่แล้วสีฟ้า น้ำเงินเนี่ย
ไปหาดูที่ตลาดต้นไม้ หายากเอาการเหมือนกัน
แต่ก็ได้มาน้า
พยับหมอก 4 ต้น
ไฮเดรนเยีย สีฟ้า (มีหลายสี) 2 ต้น
แล้วก้อ Morning Glory สีฟ้า 1 ต้น
รวมเป็น 7 พอดี
ว่าจะไปหาพยับหมอกมาเพิ่มอีก สวยดี ชอบมาก ๆ
.................................................
เดี๋ยวจะถ่ายรูปมาให้ดูนะคะ
.................................................
April 10 ปี๋ใหม่เมือง
เมื่อคืนก่อนนอนสวดมนต์ไหว้พระ คือ ...ไม่ได้สวดมนต์ไหว้พระมานานแล้ว..หลังผ่าตัด...อารมณ์มันเศร้าๆ น่ะค่ะ แต่ตอนนี้ก็โอเคละค่า แล้วเช้านี้ ก็ ตื่นตี 5 ครึ่ง ไปวิ่ง ซึ่งก็ไม่ได้ทำมานานแล้วเหมือนกันประมาณ 40 วันแล้วเหมือนกัน แต่...อยากแข็งแรง ต้องออกแรงอ่ะค่ะ
วันนี้เช้าก่อนไปทำงาน เก็บดอกไม้ที่บ้านใส่ขันสลุงเงิน แล้วก็ไปตลาด ซื้อพวงมะลัยดอกมะลิ 4 พวงใหญ่ เพราะว่าที่ทำงาน คนไข้และเจ้าหน้าที่ จะจัดพิธีรดน้ำดำหัวขอพรจากคุณหมอปานิตาน่ะค่ะ กิ๊กก็ถือโอกาสรดน้ำดำหัวขอพร ป้าพยาบาล คือ ป้าแอ กับ ป้าศรีไพรด้วย จากนั้น ก็มีการรับประทานอาหาร(ขันโตก) ร่วมกัน อิอิ อิ่มมากๆ กินข้าวเหนียวแล้วบ่ายๆจาง่วง
ชื่อเพลง “ แอ่วปี๋ใหม่เมือง “ ชื่อนักร้อง " นิทัศน์ ละอองศรี " (** สร้อย ** - พร้อมกัน ) ปี๋เก่าก็ล่วงไปแล้ว ปี๋ใหม่แก้วก็มาฮอดมาเติง ประเพณีปี๋ใหม่เมืองเฮา ทั้งหนุ่มเฒ่าเฮาร่วมร่ำเปิง ต่างก็แห่ฟ้อนรำตามเจิง สำราญรื่นเริงร่วมกันเล่นน้ำ
( หญิง ) ปี๋แล้วมีทุกข์มีเศร้า พอสิ้นปี๋เก่าเฮาขอลืมมัน ปี๋ใหม่เมืองเฮาสำคัญ กึ๊ดดีม่วนงัน สุขสันต์กันไป ( ชาย ) ทำบุญปล่อยนกปล่อยปลา ต่างไปสู่วัดวา พากันฟังเทศน์ธรรม ดื่มด่ำผลบุญอุ่นใจ ร่วมงานบุญสุนทานอันดี ประเพณีขนทรายทั่วไป ได้แอ่วม่วนใจ๋ได้ผลบุญนำ ** ( สร้อย ) ** ( หญิง ) ดำหัวคนเฒ่าคนแก่ คุณป้อคุณแม่เคยเลี้ยงเฮามา ครูตี้อบรมวิชา ขอไปสูมา ไหว้สาความดี ( ชาย ) ฟังคำตี้เปิ้นปั๋นปอน หื้อเฮาอยู่ถาวร ยืนยาวร่มเย็น เปรียบเป็นผลบุญมั่งมี แอ่วกันไปหดน้ำกันไป แห่กันไปขนทรายม่วนดี ร่วมหมู่เฮานี้ตลอดปี๋เฮาจ๋ำ ** ( สร้อย ) **
April 03 TheKiK's Diary on Aprilเมื่อวานไปฟังผลเลือดว่ารังไข่ด้านซ้ายที่เหลืออยู่ 1/4 เนี่ย มันยังจะทำงานอยู่ไหม
 ผล คือ มันยังทำงานค่ะ
 เย่ๆ ดีจายๆ ไม่เป็นวัยทองก่อนวัยอันควร
แต่ ... หมอก็ต้องฉีดยาเพื่อกดซีสต์ไม่ให้มันเป็นซ้ำอีก และต้องฉีดทุก ๆ 3 เดือน
 เอาน่า เพื่อไม่ให้ต้องผ่าตัดอีกเป็นครั้งที่ 5 เรายอม
เมื่อวานก็เลยขอให้หมอฉีดวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ให้
เพราะว่าเชื้อโรคในที่ทำงานเราเย้ออออ ... ป้องกันไข้หวัดใหญ่ไว้ได้สักโรคก้อดี เหอ .. เหอ
นี่ยังไม่พูดถึง วัณโรค ฯลฯ นะ
 แต่ทำไงได้ ... ด้วยเหตุผลหลายๆ อย่าง เจ้านายก็ดี เพื่อนร่วมงานก็ดี เงินเดือนก็โอเค
สรุปแล้ว...เราต้องทำงานที่นี่ต่อไปอ่ะ
 ปล. เดือนนี้ 12-16 เป็นช่วงเทศกาลสงกรานต์ ขอให้ทุกคนเที่ยวสงกรานต์อย่างสนุก และ ปลอดภัยจากอุบัติเหตุทุกๆ คนนะคะ March 19 งมงายเนิ่นนานเท่าไรไม่รู้ที่รอเธอ ฉันจำไม่ได้
ที่จำได้ดีคือฉันมีเพียงเธอ แม้นานสักแค่ไหน เธออยู่ที่ใดยังรักกันไหม ฉันไม่รู้ แต่ที่รู้คือฉันนั้นยังไม่เปลี่ยนใจ ยังอยู่ตรงนี้ถึงแม้จะเหงาและเดียวดาย ไม่ผิดใช่ไหมที่ฉันจะยังรักเธอ ไม่ว่าเธอกับฉันวันนี้จะอยู่แสนไกล ก็ยังจะรออย่างมีความหวัง ยังคงไม่เปลี่ยนไป ไม่ว่าใครจะมองว่าฉันงมงาย ฉันก็ยังเหมือนเดิม เมื่อเธอมีทางชีวิตไม่เหมือนฉัน ฉันห้ามไม่ได้ แต่ฉันจะมีชีวิตเพื่อรอเธอ แม้วันสุดท้าย เกิดมาได้เจอคนที่ตามหามานานแสนนาน ทำให้รู้ว่าเธอมีค่ามากแค่ไหน จะอยู่ตรงนี้ถึงแม้ว่าฉันจะไม่เหลือใคร ไม่ผิดใช่ไหมที่ฉันจะยังรักเธอ ไม่ว่าเธอกับฉันวันนี้จะอยู่แสนไกล ก็ยังจะรออย่างมีความหวัง ยังคงไม่เปลี่ยนไป ไม่ว่าใครจะมองว่าฉันงมงาย ฉันก็ยังเหมือนเดิม จะรอแค่เธอถึงแม้ใครหาว่างมงาย ไม่ผิดใช่ไหมที่ฉันจะยังรักเธอ ไม่ว่าเธอกับฉันวันนี้จะอยู่แสนไกล ก็ยังจะรออย่างมีความหวัง ยังคงไม่เปลี่ยนไป ไม่ว่านานเท่าไรยังมีเพียงเธอ (ไม่ผิดใช่ไหมที่ฉันมีเธอคนเดียวในหัวใจ) ไม่ว่ายังไง ฉันก็จะรักเธอ February 23 My Grand Mother Has Passawayปวดท้องน้อยมาหลายวัน ประมาณ 7 วัน ทานยาไปก็ไม่หายซะที
เย็นวันอังคาร เลยขับรถไป รพ. เขลางค์ราม คนเดียว เพราะคิดว่าคงไม่มีอะไรมาก
แต่ พอพี่หมอสุรีย์เจ้าของไข้เราบอกว่า
"กิ๊ก อัลตร้าซาวด์เถอะ พี่หมอรู้สึกว่ามันไม่ค่อยดี อยากเช็คให้แน่ใจอีกที"
น้ำตาเราไหลเลยนะ ตั้งแต่ตอนนั้น ... สังหรณ์ใจไม่ดี
หลังจากที่อัลตร้าซาวด์ พี่หมอก็บอกว่าเรามี Cyst ขนาด 8 Cm.
 ...ต้องผ่าแน่ๆ เพราะฉีดยาซีสต์ก็คงไม่ยุบ (ขนาด 3-4 เซน อาจจะยุบนะ) (ระหว่างที่รอผลตรวจนั้นพี่หมอก็ฉีดยาแก้ปวดให้เรา แต่มันก็ไม่ได้หายปวดไปเลย)
เราเลยปรึกษาพี่หมอว่า ก่อนที่ซีสต์มันจะแตกในท้องเรา เราขอผ่าตัดพรุ่งนี้เลยได้ไหม พี่หมอก็โอเค
จากนั้นก็เป็นเรื่องของการโทรลางาน ... โทรฝากงานให้น้องแลปช่วยทำ โทรฯลฯ สลับกับการร้องไห้ของเรา
........
คืนนั้นเรานอนที่ รพ. เขลางค์นคร ราม เพื่อเตรียมตัวผ่าตัด
ปวดมาก พยาบาลฉีดยาแก้ปวด (สงสัยว่าเป็นมอร์ฟีน) ให้สองครั้ง เวลา สี่ทุ่มกับ ตีสอง
.... ก้อเราปวดจนนอนไม่หลับนี่นา
........
เช้าอีกวัน
เราออกจากห้องผ่าตัดมา 11.30 ... เจอแม่รออยู่หน้าห้องผ่าตัด .... แม่อยู่ด้วยตลอดเวลาที่พักสังเกตอาการในห้องไอซียู รักแม่จัง
ผ่าตัดครั้งนี้ไม่เจ็บเท่าครั้งก่อนเพราะเป็นแค่ถุงน้ำ
แม่เฝ้าเราสักพักต้องรีบกลับบ้านเพราะยายอาการไม่ดี
แล้วพอ สี่โมงเย็น น้องชายเรา บอล ก็มาเฝ้าแทนแม่
สักพัก มีคนโทรมาหาบอล แล้วบอลก็บอกเราว่า "พี่กิ๊ก เข้มแข็งไว้นะ...ยายเสียแล้ว"
 เราก็ไม่อยากให้คนอื่นเป็นห่วงเรามาก เราเลยบอกว่า อืมมมม์ เราไม่เป็นไร เราเข้มแข็ง บอกญาติๆ ไปงานยายเถอะเราไม่เป็นไรหรอก
แต่ร่างกายเรานี่สิ ....
อาการที่เราเป็นคือ มือเท้าอ่อนแรง อึดอัดกระสับกระส่าย กระวนกระวาย...หายใจไม่สะดวก เหมือนจะเป็นลม
ทั้งที่ผ่าตัดครั้งก่อนหนักกว่านี้อีกแต่เราไม่เป็นไร
พี่ๆ พยาบาล มา ตรวจชีพจร วัดความดัน วัดค่าออกซิเจน แต่ทุกอย่างปกติ ...พยาบาลรายงานให้คุณหมอสุรี เจ้าของไข้ทราบว่าเราไม่ได้นอนทั้งคืนเลย
กิ๊กมีอาการแบบนี้อยู่ประมาณ 3-4 ครั้ง จนพยาบาลต้องเข้ามาถามว่ามีอะไรเป็นกังวลใจหรือเปล่า เพราะอาการที่กิ๊กเป็นนี้ไม่เกี่ยวกับอาการหลังการผ่าตัดเลย
หลังจากที่เราพยายามทำใจให้เข้มแข็งได้แล้ว ก็ลุกนั่ง และ ลุกเดิน
คืนนั้นก็หลับได้สนิทตลอดคืน
อีกวัน (วันพฤหัส) ก็ ออกจากโรงพยาบาลได้
สิ่งแรกที่ไปทำก็คือไปกราบศพยาย
ยายจะเผาในวันอาทิตย์ที่ 24
วันพรุ่งนี้แล้ว
กิ๊กเขียนคำไว้อาลัยให้ยาย
แต่ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสอ่านในงานไหม ถึงไม่มีโอกาส หลานคนนี้ก็จะอ่านให้ยายฟังก่อนที่จะเผายายค่ะ
กิ๊กขอถือโอกาสเอามาเก็บไว้ในนี้นะคะ
น้องเป็นหลานคนเก๊าของยายหมูเจ้า ยายเปิ้นต้องเลี้ยงน้องมาตั้งแต่น้อย ๆ ตอนละอ่อน กลับมาจากนครสวรรค์ใหม่ๆ จำได้ว่าน้องฮ้องเปิ้นว่า “ยายจ๋า .... ยายจ๋า” ก็อู้แบบคนภาคกลางอ่ะเจ้า ยายเปิ้นก็จะตอบมาว่า "จ๋า”วันไหนถ้าบ่ได้ไปเฮียน เราสองคนคือ กิ๊กกับเอ็มจะขอไปโต่ง(ทุ่งนา)กับยาย และวันนั้นก็จะเป็นวันที่มีความสุขขนาด แห๋มวันนึ่ง ยายยะของกิ๋นบ้านเฮาลำขนาด โดยเฉพาะ “ห่อนึ่งไก่” ของยาย ใครที่เคยได้กินก็จะฮู้ว่ารำขนาด
แต่ของน้อง “เจี๋ยวไข่ใส่ผักเสี้ยวผักระ” เป็นอาหารที่ยายฮู้ว่าน้องมัก และเมื่อยายรู้ว่ากิ๊กมักเปิ้นก็จะยะให้กิ๊กบ่อยขนาด จนน้องต้องบอกยายว่ายาย...... พอก่อนน่อ ยายก็เลยเลิกยะหื้อกิน ถึงวันนี้ น้องไค่อยากบอกหื้อยายกลับมาทำยะหื้อน้องกินแห๋ม .... ก็คงไม่ได้ นอกจากเปิ้นจะยะของกิ๋นรำแล้ว เปิ้นยังงามบ่แป้ไผ งานนพมาศ เปิ้นก็ได้เป็นนางนพมาศ งานลูกเสือชาวบ้าน เปิ้นก็ได้เป็นขวัญใจลูกเสือชาวบ้าน เรียกว่างานไหนงานนั้น ขาดยายหมูไป งานนั้นเป็นอันบ่ม่วน ตอนค่ำๆ สมัยน้องยังเป็นละอ่อน บ้านเฮาชั่งนั่งผ่อทีวีโตยกัน ตะก่อนกว่าละครจะออกก็ดึกขนาด ระหว่างที่ถ้าพ่อละคร น้องชอบนอนหนุนตักยาย หนุนแล้วมีความสุขที่สุดในโลก จั๊ดหมั่นที่หลับไปเลย... ตอนยายนอนฮักษาตัวอยู่โรงพยาบาล น้องจะอู้กับยายกู่เช้า “ยายเจ้า ... ยายเจ้า น้องไปทำงานก่อนหนา น้องฮักยายหนาเจ้า ยายรอน้องกำเน้อ” ยายก็จะตอบมาน่าฮักขนาดว่า “เจ้า”
จนวันนึงยายก็อู้ตอบน้องบ่ได้ ยายเจ้า ... เกิดชาติหน้า น้องขอเป็นหลานยายอีกแห๋มได้ก่อเจ้า... ยายท่าน้องหนา... น้องฮักยายหนาเจ้า...
|
||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Invite as friend
